Vroeger was je een belletje of bezoekje verwijderd van de mensen die je het liefst om je heen hebt. Tegenwoordig hoef je maar een Whatsapp te sturen en kan je zelfs Facetimen met elkaar om toch enigszins dat gevoel van nabijheid te ervaren. Naar mijn mening geen slechte ontwikkeling.

Echter merk je wel dat mensen op deze manier ‘’lui’’ worden. Zomaar bij elkaar op bezoek gaan is niet meer aan de orde want met een simpel berichtje kan jij jezelf aankondigen. En wanneer je ’s avonds een eet partner zoekt, bericht je gelijk drie personen die in de favorieten van je telefoonlijst staan. Vroeger deed je meer moeite. Tenminste, dat denk ik.

Ik dacht aan hoe de generatie van mijn opa en oma dat deden. Ik zie het voor me in het scenario van een date: Jan en Annie, 1965. Ze hebben om 19:00 uur afgesproken bij de plaatselijke kroeg van het dorp. Hun eerste date. Jan is keurig op tijd en wacht buiten op Annie. Eenmaal 19:20 uur krijgt Jan het idee dat Annie hem heeft laten zitten. Wat een afgang. Jan fietst bedropen naar huis. Wat Jan niet wist is dat Annie onderweg een klapband kreeg en zich heeft gehaast om met de fiets aan de hand naar de kroeg te lopen. Jan en Annie zijn elkaar misgelopen. Een telefonisch berichtje was nu zo fijn geweest. Echter is het wel goed afgelopen met Jan en Annie. Met wat bemiddeling van vrienden en een tweede date is het resultaat dat ze nu zijn getrouwd, drie kinderen hebben gekregen en zelfs kleinkinderen hebben. Ik ben een van die kleinkinderen.

Ik ben lui geworden. Hoewel ik deze mensen graag in mijn leven wil hebben vergeet ik te vaak contact met ze op te nemen. Want ja, zij hebben geen Whatsapp en smsjes sturen is niet helemaal aan mijn opa en oma besteed. Met een klein gebaar wil ik ze laten weten dat ik aan ze denk. Ik stap uit mijn comfortzone van de social media en alle technologische ontwikkelingen. Een kaartje is wat ik ga sturen. Een kaartje waarin ik laat blijken dat ik ze mis, waaruit blijkt dat ik de moeite heb genomen om een kaart uit te zoeken, waaruit blijkt dat ik nu een keer ga opzoeken wat hun adres precies is.

Ik surf online naar een website waar ik een kaartje kan versturen. Mijn keuze is gevallen voor Kaartwereld.nl. Met een lieve tekst erop, klik ik op versturen. Het is nu een feit. Toch zoek ik nog even naar een online Kaartwereld kortingscode. Hierdoor heb ik een gratis postzegel gekregen. Erg leuk.

Een paar dagen later ontvang ik een belletje ‘’Wat een ontzettend lief kaartje, we zijn er erg blij mee! We moeten maar snel langskomen’’ Ik blij. Zij blij. Kleine moeite, groot resultaat. Dit moet ik vaker doen.